کاش پیدا بشوی سخت تو را محتاجم

از دنیا

همین اشک هاییست که از دلتنگی میان دفتر شعرشان میچکد

همین حال آشفته ی دائمی ست که منقلبشان کند

همین دوری های تحمیلی ست...

سهم همه نباید رسیدن باشد

نباید مورد عشق واقع شدن باشد

و نباید خوش حال بودن باشد

دنیا نیاز دارد به آدم هایی که

رد زخم همیشه تازه ی عشق، روی قلبشان بدرخشد

تمام روز ساکت باشند و نیمه های شب

همه ی آن بغض فروخورده ی چند ساعته را آزاد کنند

دنیا نیاز دارد به تو که بی هیچ دلیل منطقی من اینقدر عاشقت باشم

و نیاز دارد به "من" هایی که در حسرت "تو" هایی عمرشان تباه شود

و حسرت بخورند

و حسرت

و حسرت

و ...

بگذریم

حال من خوب است...